Manon Versteeg - Heier
Je leert hier door het gewoon te doen
Wie met Manon Versteeg meeloopt op de bouwplaats, merkt het snel: dit is iemand die haar plek heeft gevonden. Niet door grote woorden, maar door gewoon te doen wat nodig is. Buiten werken, samen met collega’s, aan iets dat blijft staan. “Ik werk graag met mijn handen,” vertelt Manon. “En ik wil aan het eind van de dag kunnen zien wat we hebben gemaakt. Dat geeft voldoening.” Het werk als funderingswerker past bij haar, juist omdat het concreet is. Je staat niet stil, je werkt samen en je bent onderdeel van een team dat op elkaar moet kunnen rekenen.
Zo ben ik erin gerold
Manon is niet met een vast plan begonnen om heier te worden. Zoals bij veel collega’s liep het anders dan vooraf bedacht. “Ik ben erin gerold en ben gebleven omdat het werk me ligt. Je leert veel in de praktijk. En als je wilt werken en openstaat om te leren, kom je een heel eind.”
Dat leren gebeurt vooral op de bouwplaats. Door mee te kijken, mee te doen en vragen te stellen. “Je werkt met zwaar materieel en in wisselende omstandigheden. Dan is het belangrijk dat je scherp blijft en dat je elkaar helpt.”
Het werk is soms zwaar, en dat hoort erbij
Funderingswerk is fysiek. Dat maakt Manon niet mooier dan het is. “Het is soms zwaar, zeker bij slecht weer. Maar het is ook afwisselend. Geen dag is hetzelfde, geen locatie hetzelfde.” Juist die afwisseling maakt het werk interessant. Werken langs water, bij bestaande bebouwing of op plekken waar de ruimte beperkt is.“Je komt op locaties waar je anders nooit komt. Dat maakt het bijzonder.”
Samenwerken en veiligheid
Wat voor Manon zwaar weegt, is de manier waarop er wordt samengewerkt. “Je doet dit werk niet alleen. Je moet op elkaar letten, vooral als het om veiligheid gaat.” Die aandacht voor veiligheid en duidelijke afspraken maken het werk prettiger. “Je weet waar je aan toe bent. Materieel is op orde en als er iets is, wordt het besproken.”
Je hoeft niet in een hokje te passen
Dat Manon als vrouw werkt in een team waar vooral mannen werken, speelt voor haar geen hoofdrol. “Je moet hier gewoon jezelf kunnen zijn. Als je je werk doet en je verantwoordelijkheid neemt, hoor je erbij. Het gaat niet om wie je bent, maar om hoe je samenwerkt. “We doen het met elkaar. Dat is wat telt.”
Gewoon eens komen kijken
Manon is nuchter over wie dit werk past. “Het moet je liggen. Je moet graag buiten werken en niet bang zijn om aan te pakken.” Maar ze benadrukt ook dat je niet alles al hoeft te kunnen.
“Als je gemotiveerd bent, leer je hier veel in de praktijk. Soms moet je gewoon eens komen kijken om te voelen of het bij je past.”
Verhalen van de Werkvloer
Dit verhaal maakt deel uit van een reeks portretten van collega’s die op verschillende plekken binnen De Koning bijdragen aan projecten op de grens van land en water. Van uitvoering en voorbereiding tot planning en aansturing.
DIRECT SOLLICITEREN
